به گزارش نیوزگزاری کیو ام سی به نقل از سی ان ان، طی چند دهه اخیر عوارض کمتر و نبود موانع تجاری، زنجیره عرضه جهانی را تقویت کرده و باعث افزایش تجارت جهانی شده است. در واقع میانگین نرخ عوارض بر واردات توسط اعضای سازمان تجارت جهانی از 12.74 درصد در 1996 تا 8.8 درصد در 2016 کاهش یافت. تجارت جهانی نیز از 5 تریلیون دلار در 1996 تا 19 تریلیون دلار در 2013 بالا رفت .
ولی حالا در حال پسرفت است. آمریکا در تلاش برای رسیدن به تجارت به اصطلاح عادلانه در گیری های تجاری را با چندین رونق آغاز کرد. جنگ او با چین از همه شدیدتر است و باعث وضع یک سری عوارض اضافی شد. برخی عقیده دارند چون آمریکا فروشنده صرف و چین خریدار صرف در این رابطه دو طرفه هستند، چین بازنده این جنگ تجاری است و بالاخره تسلیم می‌شود. ولی اینگونه نیست .
عوارض به هر دو کشور ضربه می‌زند. برخی محصولات که بر آنها عوارض وصل شده به آسانی ارائه نمی‌شوند، بنابراین خریدشان ادامه می یابد ولی با قیمت بالاتر. وقتی بر کالایی عوارض وضع شود، یکی از این سه اتفاق می افتد:

سود کاهش می یابد
در برخی صنایع شرکت ها نمی خواهند یا نمی توانند هزینه را به مشتریان منتقل کنند، در نتیجه سود شرکت کاهش می یابد. در مورد شرکت‌های عمومی این مسئله به درآمدها آسیب می رساند و بر قیمت سهام تاثیر می گذارد .

افزایش قیمت  
یک شرکت ممکن است هزینه عوارض را بر دوش مشتریانش بگذارد (مثل اپل) و مشتریان مبلغ بیشتری برای همان کالا بپردازند. این یعنی هیچ چیزی تغییر نکرده فقط آنها مانی کمتری دارد تا برای کالاهای دیگر خرج کنند .

کاهش تقاضا
ممکن است یک شرکت هزینه‌های عوارض را بر عهده مشتریانش بگذارد ولی به خاطر کاهش خرید مشتریان، تقاضا کاهش یابد. ما قبلا شاهد از بین رفتن تقاضا در یک صنعت در ابتدای سال 2008 بودیم: ماشین لباسشویی. همین اتفاق می تواند برای کالاهای دیگر هم بیافتد (مثل اتومبیل).
 عوارض تاثیرات منفی دیگری نیز دارد. با افزایش بی ثباتی، اعتماد را در تجارت از بین می‌برد. عوارض می‌تواند ناکارآمدی و بهره وری کمتر ایجاد کند .

آمریکا مشکلات قانونی با چین دارد: نگرانی به جا در مورد دسترسی به بازارها و تخلف مالکیت فکری. ولی باید به کمک سازمان تجارت جهانی آن را حل و فصل کرد نه با عوارض .
استفاده از عوارض تنها باعث اقدامات تلافی‌جویانه چین می‌شود. چین غیر از عوارض، یک انبار پر از سلاح دارد که می تواند علیه آمریکا استفاده کند. در اینجا چند تا از آن سلاح ها را می شناسیم:
1_مقابله با کاهش خرید خارجی کالاهای چینی با افزایش هزینه های داخلی .
2_کم کردن ارزش یوان برای پایین آوردن قیمت کالاهای چینی برای خریداران آمریکایی، به منظور مقابله با تأثیر عوارض .
3_متوقف کردن خرید از خزانه‌داری یا فروش دارایی های فعلی در خزانه داری در زمانی که دولت آمریکا در حال انتشار بدهی بیشتر و فدرال رزرو در حال متعادل کردن ترازنامه اش با فروش بدهی آمریکاست. تاثیر این کار افزایش هزینه های وام گیری برای دولت آمریکاست .
4_ایجاد روابط تجاری نزدیک‌تر با سایر کشورها برای منزوی کردن و حذف آمریکا مثل حذف عوارض اتومبیل برای متحدان آمریکا .
5_تشویق کره جنوبی به دشمنی با آمریکا با توجه به اینکه بهبود روابط با کره یکی از اهداف ترامپ است .
6_سختگیری قانونی در مورد شرکتهای آمریکایی .
7_وضع عوارض بر فروش فلزات نادر به شرکت‌های آمریکایی و دولت آمریکا (این فلزات ماده اولیه مورد نیاز گوشی های همراه و سیستم‌های دفاع موشکی هستند) .
نیوز خوب این است که این دو کشور با یک آتش‌بس موقت موافقت کرده اند ولی مشخص نیست در آخر به توافق برسند یا نه .

انتهای پیام/148

متاسفم! ارسال دیدگاه بسته شده است.

© 2018 کیو ام سی Suffusion theme by Sayontan Sinha