اسپورت سه: مهدی اسلامی دروازه بان بادران معتقد است در طول فصل حق این تیم خورده شده است و امروز خدا به داد آنها رسیده و پنالتی شان گل نشده است. او در مورد پنالتی که به نفع مسجدسلیمان گرفته شد به خبرنگار ما می گوید: شما اگر گیم را میدید متوجه می شدید که این پنالتی، واقعا پنالتی نبود. ما امسال خیلی از قضاوت داوری آن هم در پنالتی گرفتن برای حریفان متضرر شدیم. واقعا اگر این توپ گل می شد من آقای مهدوی را نمی بخشیدم همانطور که در گیم با خونه به خونه آقای موعد بنیادی فر را نمی بخشم.

گلر بادران در ادامه گفت: اگر امسال این اتفاقات برای بادران رقم نمی خورد اکنون با 10 امتیازی که باید می گرفتیم و به ما ندادند باید فصل را با صدرنشینی و قهرمانی تمام می کردیم که اجازه ندادند. امروز همه چیز خوب پیش رفت و ما همه جور سرتر بودیم تا آنکه این وسط صحنه پنالتی که اصلا پنالتی نبود به نفع مسجدسلیمان گرفته شد که خدا حق ما را داد و این پنالتی گل نشد.

او در مورد آنکه گفته می شود به سمت محمود فکری سرمربی نفت مسجدسلیمان رفته و قصد درگیری فیزیکی داشته یا نه هم می گوید: بعد از گیم به سمت آقای مهدوی که از دوستان است رفتم و گفتم پنالتی درست نبود و دیدید که گل هم نشد. بعد او در جواب گفت دیگر سخت نگیرم و گیم را بردید دیگر. در همین زمان آقای فکری از کنار من رد شدند و با آقای مهدوی بلندبلند صحبت می کردند و از قضاوت ایشان گلایه می کردند.

وی افزود: من با شنیدن صحبت های فکری عصبانی شدم و به آقای مهدوی گفتم خدا بالای سر شاهد است، آیا این ها می خواهند با این تیم به لیگ برتر بروند؟ ناخودآگاه آقای فکری با لحن بد صحبت کردند و بعد از آن خواستم سمت آقای فکری بروم و با ایشان صحبت کنم که من را به سمت رختکن فرستادند.

دروازه بان بادران در رابطه با تحریک هواداران مسجدسلیمان اینطور می گوید: من هیچ توهینی به هیچ کس نکردم و اصلا در آخر گیم قصد تحریک هواداران مسجدسلیمانی را نداشتم ولی در نیمه دوم پشت دروازه من هواداران مسجدسلیمانی حضور داشتند که از ابتدای نیمه تا پایان هر چه به دهانشان می آمد می گفتند. آنها به خانواده ام توهین می کردند و همین موضوع من را عصبانی کرد اما من در آخر گیم هیچ حرکت زننده و زشتی انجام ندادم و فقط با سوت پایان به سمت هواداران رفتم و مشتم را به نشانه پیروزی بالا بردم، فقط همین.

متاسفم! ارسال دیدگاه بسته شده است.

© 2018 کیو ام سی Suffusion theme by Sayontan Sinha